Şebnem Ferah
Kıramazsın
Aklımda kim, bu kim, böyle sakin yaklaşıyor?
Kalbimde son eylül, kuru bir gül bende duruyor

Ner'deyse hiç kimse hiçbir buse, hatır sormuyor
Belki bir saniye, bazen birden umut doğuyor

Gel, yaklaş korkmadan
Gün son kez batmadan
Üstünden geçtiler kalbimin

Kıramazsın, üstünden geçtiler kalbimin
Kıramazsın, zaten üstünden geçtiler kalbimin

Yalnızsan her nefes gür bir ses, sağır ediyor
Erkenden hür esen karayelden gemiler kaçıyor

Gel, yaklaş korkmadan
Gün son kez batmadan
Üstünden geçtiler kalbimin

Kıramazsın, üstünden geçtiler kalbimin
Kıramazsın, zaten üstünden geçtiler kalbimin