Şebnem Ferah
İstiklal Caddesi Kadar
Alnımdan akan ter
Sana hiç değmedi
Gozümden damlayan yaş
Denizi bulmadı

Bir sokak gördüm rüyalarımda gecelerce
Hiç sana çıkmadı
Sadece yarım saat tutuştuk el ele
O saat durmadı

Düşünüyorum
Ne kadar sevmiş olabilirim
Düşünüyorum
Sen, ben, gece ve bir yol
Başka bir şey
Yok elimde, hafızamda
Düşünüyorum
Ne kadar yer etmiş olabilir

İstiklal Caddesi kadar
İstiklal Caddesi kadar

Anları birer birer
Topladım, sakladım
Tarihin ortasında
Gelecek aradım
Hücreme girdin, dokundun hücrelerime
Buluttum, damladım
Cümleler kaçtı, dağıldı dört bir tarafa
Sadece noktayım (Noktayım, noktayım, noktayım)

Düşünüyorum
Ne kadar sevmiş olabilirim
Düşünüyorum
Sen, ben, gece ve bir yol
Başka bir şey
Yok elimde, hafızamda
Düşünüyorum
Ne kadar yer etmiş olabilir

İstiklal Caddesi kadar
İstiklal Caddesi kadar

Düşünüyorum
Ne kadar sevmiş olabilirim
Düşünüyorum
Sen, ben, gece ve bir yol
Başka bir şey
Yok elimde, hafızamda
Düşünüyorum
Ne kadar yer etmiş olabilir
İstiklal Caddesi kadar
İstiklal Caddesi kadar